داستین لی هافمن (متولد ۸ اوت ۱۹۳۷ در لس آنجلس) یکی از تاثیرگذارترین بازیگران تاریخ سینماست. او با بازی در نقشهای پیچیده و به دور از کلیشه های قهرمانان کلاسیک، تحولی بزرگ در سینما ایجاد کرد. او که اصالتاً یهودی است و در خانوادهای هنرمند رشد یافت، در جوانی به هنرستان موسیقی رفت اما پس از مدتی به بازیگری روی آورد. شهرت هافمن با فیلم «فارغ التحصیل» (۱۹۶۷) آغاز شد؛ نقشی که برای اولین بار او را نامزد اسکار کرد. او در طول شش دهه فعالیت، جوایز معتبر بسیاری از جمله دو جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد برای فیلمهای «کریمر علیه کریمر» (۱۹۷۹) و «مرد بارانی» (۱۹۸۸) به دست آورد. کارنامه پربار او همچنین شامل گلدن گلوبهای متعدد، دو جایزه بفتا، یک جایزه امی برای بازی در نقش ویلی لومان در «مرگ فروشنده»، و جوایز یک عمر دستاورد از بنیاد فیلم آمریکا و جشنواره های معتبر جهانی مانند ونیز و برلین است. در این مطلب به معرفی بهترین فیلم های داستین هافمن خواهیم پرداخت:
بهترین فیلم های داستین هافمن
۱. فارغ التحصیل (The Graduate, 1967)
کارگردان: مایک نیکولز
امتیازها: IMDb: 8.0 از 10 | راتن تومیتوز: 86% از 100 | متاکریتیک: 83 از 100
داستان فیلم:
بنجامین برادوک، جوانی سرگردان و تازه فارغ التحصیل، پس از بازگشت به خانه، رابطه ای پیچیده و پنهانی را با خانم رابینسون، همسر دوست پدرش، آغاز میکند. اما وقتی عاشق الین، دختر خانم رابینسون، میشود، اوضاع به طرز غیرمنتظره ای پیچیده و بحرانی میشود و او را در یک مثلث عشقی گیر می اندازد. این فیلم به یکی از نمادهای سینمایی نسل خود تبدیل شد. این اثر با موسیقی ماندگار سایمون و گارفانکل، حس سرخوردگی و جستجوی نسل جوان را به تصویر کشید.
نقش داستین هافمن:
هافمن در نقش بنجامین برادوک، با بازی ای کم نظیر، اضطراب، دستپاچگی و سردرگمی یک جوان روشنفکر را به تصویر میکشد. او به جای یک قهرمان کلاسیک، شخصیتی را خلق کرد که با درماندگی و حس غریبگی اش، به نماد نسل خود تبدیل شد. این فیلم اولین نامزدی اسکار را برای هافمن به ارمغان آورد و او را به یک ستاره سینما تبدیل کرد.
۲. مرد بارانی (Rain Man, 1988)
کارگردان: بری لوینسون
امتیازها: IMDb: 8.0 از 10 | راتن تومیتوز: 88% از 100 | متاکریتیک: 65 از 100
داستان فیلم:
چارلی بابیت، یک دلال خودروی خودخواه، پس از مرگ پدرش متوجه میشود که بخش بزرگی از ارث به برادر ناشناخته اش، ریموند، که در یک موسسه روانپزشکی زندگی میکند، رسیده است. چارلی برای به دست آوردن سهم خود از ارث، ریموند را از موسسه خارج کرده و در سفری جادهای از سینسیناتی به لس آنجلس همراهی میکند. در این سفر، چارلی به تدریج با ریموند که مبتلا به اوتیسم و سندرم ساوان است، ارتباط برقرار کرده و از توانایی های خارق العاده او شگفت زده میشود.
نقش داستین هافمن:
هافمن در نقش ریموند بابیت، یکی از ماندگارترین و تحسین شده ترین نقشهای تاریخ سینما را خلق کرد. او با ظرافت و عمقی بینظیر، یک فرد مبتلا به اوتیسم را به تصویر کشید که در عین ناتوانی در برقراری ارتباط عاطفی معمولی، دارای هوش و حافظه ای فوق العاده است. این نقش آفرینیِ تأثیرگذار، دومین جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را برای هافمن به ارمغان آورد و فیلم نیز برنده جایزه بهترین فیلم شد. از اینرو این اثر نیز در زمره بهترین فیلم های داستین هافمن قرار می گیرد.
۳. کریمر علیه کریمر (Kramer vs. Kramer, 1979)
کارگردان: رابرت بنتون
امتیازها: IMDb: 7.8 از 10 | راتن تومیتوز: 90% از 100 | متاکریتیک: 77 از 100
داستان فیلم:
این فیلم دراماتیک، داستان تد کریمر، یک مرد کاری و تبلیغاتی موفق را روایت میکند که زندگی اش با تصمیم ناگهانی همسرش، جوانا، برای ترک خانه و فرزندشان، بیلی، به یکباره دگرگون میشود. تد که ناچار است یک شبه نقش پدری تمام وقت را به عهده بگیرد، با چالشهای طاقت فرسای بزرگ کردن بیلی دست و پنجه نرم میکند. اما یک سال بعد، جوانا برای پس گرفتن حضانت بیلی بازمیگردد و نبردی حقوقی و احساسی سهمگین میان آنها شکل میگیرد.<p>نقش داستین هافمن:
هافمن در نقش تد کریمر، تحولی عمیق از یک مرد خودمحور و بیتوجه به خانواده را به پدری فداکار و عاشق به تصویر میکشد. بازی او در این فیلم که سرشار از لحظات احساسی و خام و واقعی است، برای اولین بار جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را برایش به ارمغان آورد. او در کنار مریل استریپ، یکی از به یادماندنی ترین و واقع گرایانه ترین روابط زن و شوهری در سینما را خلق کرد. این فیلم در جمع بهترین فیلم های داستین هافمن همواره از جایگاه ویژه ای برخوردار است.
۴. توتسی (Tootsie, 1982)
کارگردان: سیدنی پولاک
امتیازها: IMDb: 7.4 از 10 | راتن تومیتوز: 91% از 100 | متاکریتیک: 88 از 100
داستان فیلم:
مایکل دورسی، بازیگری سختگیر و بیکار، برای بدست آوردن نقش در یک سریال آبکی، تصمیم میگیرد خود را به شکل زنی با نام امیلی کیمبرلی درآورد. او با این جعل هویت نه تنها نقش را میگیرد، بلکه تبدیل به یک ستاره تلویزیونی میشود. این وضعیت او را در موقعیت های کمدی و پیچیده ای قرار میدهد. در حالی که از نزدیک شاهد تبعیض و کلیشه های جنسیتی در صنعت سرگرمی است و عاشق هم بازی اش میشود.
نقش داستین هافمن:
هافمن در یک نقش کمدی-درام درخشان، هم مایکل و هم شخصیت زنِ خلق شده توسط او، امیلی، را به تصویر میکشد. این نقش آفرینی دوگانه، هم خنده دار و هم تأمل برانگیز است و هافمن با هوشمندی، محدودیت ها و فشارهای وارد بر زنان در محیط کار را به چالش میکشد. این فیلم یکی از بهترین کمدی های تاریخ سینما محسوب میشود و هافمن را برای بار پنجم نامزد اسکار کرد.
۵. کابوی نیمه شب (Midnight Cowboy, 1969)
کارگردان: جان شلزینجر
امتیازها: IMDb: 7.8 از 10 | راتن تومیتوز: 89% از 100 | متاکریتیک: 79 از 100
داستان فیلم:
جو باک، پسری ساده دل از تگزاس، با رویاهای بزرگی به شهر نیویورک سفر میکند تا با پول نان خود را به دست آورد. اما به زودی با واقعیتهای تلخ و تنهایی زندگی در کلانشهر روبرو میشود. او با راتسو ریزو، یک کلاهبردار بیمار و بدحال آشنا میشود که در ابتدا او را می فریبد، اما به تدریج یک دوستی عمیق و تأثیرگذار بین این دو آدم تنها و حاشیه ای شکل میگیرد.
نقش داستین هافمن:
هافمن در نقش راتسو ریزو، یکی از به یادماندنی ترین و غیرمعمول ترین نقشهایش را ایفا میکند. راتسو موجودی نحیف، بیمار و حیله گر است که ظاهری زننده دارد، اما هافمن با بازی پراحساس خود، انسانی آسیب پذیر و نیازمند را پشت این ظاهر نشان میدهد و حضوری تأثیرگذار و تراژیک خلق میکند. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد.
۶. همه مردان رئیس جمهور (All the President’s Men, 1976)
کارگردان: آلن جی. پاکولا
امتیازها: IMDb: 7.9 از 10 | راتن تومیتوز: 94% از 100 | متاکریتیک: 84 از 100
داستان فیلم:
این فیلم کلاسیک، روایتی هیجان انگیز و دقیق از تلاش دو خبرنگار جوان روزنامه واشنگتن پست، باب وودوارد و کارل برنشتاین، برای افشای رسوایی واترگیت است که نهایتاً به استعفای رئیس جمهور ریچارد نیکسون انجامید. فیلم با تمرکز بر فرآیند روزنامه نگاری تحقیقی، نشان میدهد که چگونه این دو خبرنگار با پیگیری یک سرقت ساده، به فساد در بالاترین سطح قدرت سیاسی آمریکا پی میبرند.
نقش داستین هافمن:
هافمن در نقش کارل برنشتاین، در کنار رابرت ردفورد (باب وودوارد)، یکی از بهترین نقش آفرینی هایش را ارائه داده است. شیمی و تعامل بین این دو بازیگر بزرگ، قلب فیلم را تشکیل میدهد. هافمن با انرژی و تیزهوشی، شخصیت یک روزنامه نگار بی پروا و جستجوگر را زنده میکند.
۷. پاپیون (Papillon, 1973)
کارگردان: فرانکلین جی. شافنر
امتیازها: IMDb: 8.0 از 10 | راتن تومیتوز: 87% از 100 | متاکریتیک: 58 از 100
داستان فیلم:
این فیلم زندگینامه ای و ماجراجویانه، داستان هنری شریر، زندانی فرانسوی ملقب به «پاپیون» (استیو مک کوئین) را روایت میکند. او به جرم قتلی که مرتکب نشده، به زندان های خشن آمریکای جنوبی تبعید شده است. او در این مسیر با لوئی دگا (داستین هافمن)، جاعل اسناد، دوست میشود. پاپیون که عزمی آهنین برای آزادی دارد، بارها دست به فرار میزند و دگا را نیز به همراهی با خود ترغیب میکند.
نقش داستین هافمن:
هافمن در نقش لوئی دگا، یک جاعل سرد و محتاط، نقطه مقابل شخصیت جسور و نترس پاپیون است. او با بازی ظریفش، تحول دگا را از یک زندانی متمول و بدبین که به دنبال آرامش است، به مردی که تحت تأثیر دوستی و امید پاپیون قرار میگیرد، به زیبایی به تصویر میکشد. این نقش یکی از مهمترین آثار او در دهه ۷۰ میلادی است.
۸. لنی (Lenny, 1974)
کارگردان: باب فاسی
امتیازها: IMDb: 7.5 از 10 | راتن تومیتوز: 87% از 100 | متاکریتیک: 61 از 100
داستان فیلم:
این فیلم، زندگینامه لنی بروس، کمدین جنجالی و آزادیخواه دهه ۶۰ میلادی است که با استندآپ کمدی تند و بی پرده اش، تابوهای اجتماعی را شکست و دائماً به خاطر سخنانش با دستگاه قضایی درگیر بود. فیلم با نگاهی غیرخطی، فراز و نشیبهای زندگی پرالتهاب او، اعتیادش به مواد مخدر، و تلاشش برای حفظ آزادی بیان را روایت میکند تا به مرگ غم انگیز او در سن چهل سالگی میرسد.
نقش داستین هافمن:
هافمن در نقش لنی بروس، یکی از بهترین اجراهای زندگی حرفه ای اش را ارائه میدهد. او با تسلط کامل، روح سرکش، طنز سیاه و آسیب پذیریهای این کمدین تراژیک را به تصویر میکشد. هافمن به قدری در این نقش غرق میشود که مرز بین بازیگر و شخصیت را محو میکند. او یکی از درخشانترین نقش آفرینی های تاریخ سینما را رقم میزند که برای آن نامزد اسکار شد.
۹. دونده ماراتن (Marathon Man, 1976)
کارگردان: جان شلزینجر
امتیازها: IMDb: 7.4 از 10 | راتن تومیتوز: 82% از 100 | متاکریتیک: 64 از 100
داستان فیلم:
بیب، دانشجوی تاریخ، به طور تصادفی درگیر یک توطئه مرگبار بین المللی میشود که ریشه در گذشته نازی ها دارد. برادر بیب که یک مأمور مخفی است، به قتل میرسد و بیب متوجه میشود که یک جنایتکار جنگی فراری به نام دکتر کریستین سل به دنبال الماس هایی است که برادرش پنهان کرده. بیب که بین مرگ و زندگی گیر افتاده، خود را در میان شکنجه های وحشیانه و یک بازی خطرناک جاسوسی می یابد.
نقش داستین هافمن: هافمن در این فیلم که یکی از بهترین تریلرهای سیاسی-جاسوسی دهه ۷۰ است، نقش یک فرد معمولی را بازی میکند که به ناگاه در مرکز یک ماجرای بزرگ قرار میگیرد. یکی از به یادماندنی ترین صحنه های فیلم، صحنه شکنجه دندانپزشکی توسط لارنس الیویه است. هافمن با واکنشهای واقع گرایانه اش، ترس و درد یک انسان عادی را به بهترین شکل نشان میدهد. این فیلم را نیز همواره باید در زمره بهترین فیلم های داستین هافمن قرار داد.
۱۰. داستانهای مایروویتز (The Meyerowitz Stories, 2017)
کارگردان: نوآ بامباک
امتیازها: IMDb: 6.9 از 10 | راتن تومیتوز: 92% از 100 | متاکریتیک: 78 از 100
داستان فیلم:
این کمدی-درام، داستان اعضای پراکنده خانواده مایروویتز است که برای بزرگداشت دستاوردهای هنری پدر خانواده، هارولد، در نیویورک گرد هم می آیند. هارولد، پدری خودشیفته و هنرمند است و این گردهمایی به زودی تبدیل به زمینه ای برای بروز زخم های قدیمی، رقابتهای خواهر-برادری و بحث بر سر میراث هنری و مالی او میشود.
نقش داستین هافمن:
هافمن در این فیلم یکی از تحسین شده ترین نقش های اواخر کارنامه اش را ایفا میکند. او در نقش هارولد، پدری مسن، مغرور و هنرمند است که تأثیر عمیقی بر فرزندانش گذاشته است. هافمن در کنار بازیگرانی چون آدام سندلر و بن استیلر، با ترکیبی از طنز تند و درام خانوادگی، شخصیتی پیچیده و به یادماندنی خلق میکند. او نشان می دهد که حتی در هشتادسالگی همچنان در اوج تواناییهای بازیگری خود قرار دارد.
بدون دیدگاه