معرفی و نقد فیلم فاکهام هال | درامی تاریخی و طنزآلود در مورد یک خانواده سلطنتی بریتانیا

10
1 1

فاکهام هال “Fackham Hall” ،اثر جیم اوهانلون (Jim O’Hanlon) کارگردان ایرلندی است. این فیلم محصول انگلستان بوده و بازیگرانی همچون توماسین مک کنزی (Thomasin McKenzie)، بن رادکلیف (Ben Radcliffe)، دامیان لوئیس (Damian Lewis) و …در آن حضور دارند. این فیلم با نگاهی طنزآمیز به وقایع حول یک خانواده سلطنتی و مکان زندگی آنها به نام فاکهام هال می پردازد. در این مطلب به معرفی و نقد فیلم فاکهام هال می پردازیم.

 

خلاصه داستان

فردی از طبفه ضعیف جامعه با یکی از دختران یک خانواده سلطنتی بریتانیا به نام داونپورت وارد رابطه می شود. این موضوع در حالیست که آنها در حال حاضر با تراژدی ازدواج دختر دیگرشان با یک رعیت درگیر هستند. آنها در صورتی که یکی از دخترانشان با یکی از اعضای خانواده های سلطنتی ازدواج نکند باید عمارت سلطنتی فاکهام هال را ترک کنند و این موضوع آنها را وارد یک چالش شدید می کند.

 

نقد فیلم فاکهام هال

«فاکهام هال» را باید یک کمدی تند و تند و تیز دانست که نه بر اساس یک قصهٔ منسجم، که بر پایهٔ بمباران مداوم موقعیت‌های خنده‌دار ساخته شده. انگار فیلمنامه‌نویس تصمیم دارد هر چند ثانیه یک بار، مخاطب را با شوخی‌های بصری یا دیالوگی غافلگیر کند. نمونه‌اش همان دقایق ابتدایی است. جایی که لیدی داونپورت (کاترین واترسون) با جدیت تمام، دختر ۲۳ سالهٔ مجردش رز را «پوسته‌ای خشکیده از یک زن» خطاب می‌کند. بلافاصله بعد از این طعنه، نما قطع می‌شود و چهرهٔ بی‌تفاوت رز (تاماسین مک‌کنزی) را که در کنار مادرش لم داده نشان می دهد. همین شروع ساده، ریتم کار را مشخص می‌کند: شوخی‌های برق‌آسا و ترکیب زیرکانهٔ نجابت با حماقت.

داستان اما محور اصلی نیست. هر چند یک خط عاشقانه هم دارد؛ وقتی رز به طور اتفاقی با اریک (بن رادکلیف)، پیشخدمت تازه‌وارد و شیطان خانه آشنا می‌شود. در سوی دیگر، مادرش اصرار دارد او را به زور به ازدواج پسرعموی عجیب و غریبش آرچیبالد (تام فلتون) درآورد تا ملک‌داری شان حفظ شود. ماجرا وقتی حسابی گره می‌خورد که یک نجیب‌زاده با چاقوی کاغذبری به قتل می‌رسد و یک خط جنایی هم به شلوغی‌های فیلم اضافه می‌کند. با این حال، قتل هم نمی‌تواند جلوی موج بی‌امان خنده‌ها را بگیرد؛ چون همه چیز، حتی جنایت، بهانه‌ای است برای خلق صحنه‌های بامزه‌تر.

جیم اوهانلون با کارگردانی هوشمندانه خود، بازیگران را به بازی در فضای اغراق‌آمیز فیلم دعوت کرده و آنها نیز به خوبی از پس این کار برآمده‌اند. بازی‌ها کاملاً در خدمت طنز کلامی و فیزیکی فیلم هستند و یکی از نقاط قوت اثر به حساب می‌آیند. با این حال، درخشش اصلی از آنِ شوخی‌های بصری و جزئیات تصویری است. مثلاً قرار دادن پوستری شبیه به فیلم «قطار هراس» در اتاق خدمتکارها، نمونه‌ای بامزه از این دست است که ناهماهنگی تاریخی آن، بر خنده‌دار بودنش می‌افزاید.

 

جمع بندی

در مجموع، «فاکهام هال» یک فیلم سرگرم‌کننده‌ی تمام‌عیار است: سبک، پرانرژی، بی‌وقفه و خنده‌دار. شاید داستانش ساده و قابل پیش‌بینی باشد، اما شوخی‌های هوشمندانه و بازی‌های دقیق، آن را به ادای دینی دوست‌داشتنی به درام‌های تاریخی بریتانیا تبدیل کرده است. فیلم از مخاطبش می‌خواهد که فقط بنشیند، ریلکس کند و با موجی از شوخی‌های سریع همراه شود و لبخند بزند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *