مارک استیون جانسون (Mark Steven Johnson)

مارک استیون جانسون، متولد ۳۰ اکتبر ۱۹۶۴ در شهر هاستینگز ایالت مینه‌سوتای آمریکا، فیلم‌ساز، فیلمنامه‌نویس و کارگردانی است که اگرچه بیشتر به عنوان کارگردان و نویسنده فیلم‌های ابرقهرمانی شناخته می‌شود، اما در آغاز فعالیت حرفه‌ای خود در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به عنوان هنرپیشه نیز در چندین پروژه ظاهر شد. سال تولد او (۱۹۶۴) او را در میان نسل فیلمسازانی قرار می‌دهد که کودکی و نوجوانی خود را در عصر طلایی کتاب‌های کامیک و سینمای ماجراجویانه گذرانده‌اند، تأثیری که به وضوح در انتخاب‌های بعدی حرفه‌ای او مشهود است. 

جانسون تحصیلات خود را در دانشگاه لویولا مریمانت در لس‌آنجلس به پایان رساند و فعالیت هنری خود را با بازی در نقش‌های کوچک در مجموعه‌های تلویزیونی محبوبی مانند «روزهای زندگی ما» (۱۹۸۵) و «ماتlock» (۱۹۸۹) آغاز کرد، اما به سرعت استعداد خود را در پشت دوربین و به ویژه در نویسندگی نشان داد. نقطه عطف حرفه او، نویسندگی فیلمنامه موفق «بیمار بزرگ» (۱۹۹۸) به کارگردانی پیتر فارلی بود که طنز گرم و احساسی آن، توجه هالیوود را به او جلب کرد و راه را برای ورودش به دنیای ابرقهرمانی هموار ساخت. 

اگرچه بازیگری به تدریج به حاشیه فعالیت‌های او رفت، اما او با کارگردانی و نویسندگی فیلم‌هایی مانند «دارک‌من» (۱۹۹۰) در مقام نویسنده، و سپس «دردِدِویل» (۲۰۰۳) و «شبح سوار» (۲۰۰۷) در مقام کارگردان، به چهره‌ای شاخص در سینمای کامیک-بوک تبدیل شد و با وجود پذیرش متفاوت آثارش از سوی منتقدان، تأثیر غیرقابل انکاری بر شکل‌گیری موج جدید فیلم‌های ابرقهرامی در دهه ۲۰۰۰ گذاشت. امروزه از مارک استیون جانسون بیشتر به عنوان یک سازنده و راوی داستان‌های تصویری با علاقه عمیق به اسطوره‌سازی معاصر یاد می‌شود که ریشه در همان سال تولد و دوران رشدش در میانه‌سوتا و عشق اولیه‌اش به سینما و کامیک دارد.