فرناندو مونته‌نگرو (Fernanda Montenegro)

فرناندو مونته‌نگرو (Fernanda Montenegro)، با نام اصلی آرلیندا سیلوا گوییمارائس وایرا (Arlete Silva Guimarães Villar)، یکی از بزرگ‌ترین و پرافتخارترین بازیگران تاریخ سینما و تلویزیون برزیل است. او به عنوان "بانوی اول تئاتر برزیل" و "مادر سینمای برزیل" شناخته می‌شود و با بیش از هفتاد سال فعالیت هنری، نقش‌های ماندگاری را ایفا کرده است. فرناندو مونته‌نگرو در ۱۶ اکتبر ۱۹۲۹ در ریو دو ژانیرو، برزیل متولد شد.

مونته‌نگرو فعالیت هنری خود را در دهه ۱۹۴۰ به عنوان گوینده رادیو آغاز کرد و سپس به تئاتر روی آورد. استعداد و شور و اشتیاق او به سرعت در صحنه تئاتر درخشید و او به یکی از بازیگران برجسته تئاتر برزیل تبدیل شد. در دهه ۱۹۶۰، مونته‌نگرو وارد سینما و تلویزیون شد و در طول دهه‌های بعد، در ده‌ها فیلم و سریال تلویزیونی به ایفای نقش پرداخت. او به خاطر بازی‌های قدرتمند، ظریف و عمیق خود در نقش‌های متنوع شناخته می‌شود. مونته‌نگرو توانایی بی‌نظیری در به تصویر کشیدن پیچیدگی‌های شخصیت‌های مختلف دارد و اغلب نقش زنان قوی و مستقل را ایفا کرده است.
او در طول دوران حرفه‌ای خود با بسیاری از کارگردانان برجسته برزیلی و بین‌المللی همکاری داشته است و جوایز و افتخارات بی‌شماری را کسب کرده است. فرناندو مونته‌نگرو نه تنها یک بازیگر برجسته است، بلکه یک چهره فرهنگی مهم در برزیل محسوب می‌شود و به عنوان نمادی از هنر و فرهنگ این کشور شناخته می‌شود. فرناندو مونته‌نگرو با کارگردان تئاتر، فیلم و تلویزیون، فرناندو تورس، ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو فرزند به نام‌های فرناندو تورس (کارگردان) و کلارا تورس (بازیگر) است. برخی از فیلم‌های شاخص فرناندو مونته‌نگرو:

•     ریو، ۴۰ درجه (Rio, 40 Graus) - ۱۹۵۵: یکی از اولین نقش‌های او در سینما.
•     مرکز زمین (O Centro da Terra) - ۱۹۹۸: فیلمی که او را به شهرت جهانی رساند و برای آن نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد. او اولین و تنها بازیگر برزیلی است که برای جایزه اسکار در بخش بازیگری نامزد شده است.
•     ایستگاه مرکزی (Central do Brasil) - ۱۹۹۸: نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن و برنده جوایز متعدد بین‌المللی.
•     خانه شنی (Casa de Areia) - ۲۰۰۵: یک درام تاریخی که در آن نقش دو نسل از زنان را ایفا می‌کند.
•     عشق در دوران وبا (Love in the Time of Cholera) - ۲۰۰۷: حضور در این فیلم اقتباسی بین‌المللی.
•     خطوط پاس (Linhas de Passe) - ۲۰۰۸: فیلمی درباره زندگی خانواده‌ای فقیر در سائوپائولو.
•     آخرین مونولوگ (O Outro Lado da Rua) - ۲۰۰۴: یک تریلر روانشناختی که در آن نقش یک زن بازنشسته را بازی می‌کند.
•     دوازده سال بعد (Doze Anos Depois) - ۱۹۶۲: یکی از فیلم‌های اولیه او.
•     همه زنان جهان (Todas as Mulheres do Mundo) - ۱۹۶۶: یک کمدی درام.