جولیان مور (Julianne Moore)

جولیان مور با نام کامل جولی آن اسمیت مُور در ۳ دسامبر ۱۹۶۰ (مطابق با ۱۲ آذر ۱۳۳۹) در شهر فورت براگ، کارولینای شمالی به دنیا آمد. مادرش، آن، یک مددکار اجتماعی روان‌پزشکی اسکاتلندی‌تبار و پدرش، پیتر مور اسمیت، یک قاضی نظامی آمریکایی بود که به دلیل شغل پدر، خانواده‌اش در دوران کودکی‌اش مکرراً نقل مکان می‌کردند. جولیان مور در نوجوانی در شهر فرانکفورت آلمان زندگی کرد و پس از بازگشت به ایالات متحده، در دانشگاه بوستون در رشته هنرهای نمایشی تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۳ با مدرک کارشناسی هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد.
حرفه بازیگری او به صورت حرفه‌ای با حضور در سریال‌های تلویزیونی آغاز شد، اما نقطه عطف اولیه‌اش ایفای نقش در اپراهای صابونی پرطرفدار مانند «همه فرزندان من» و «بیمارستان عمومی» بود. با این حال، شهرت اصلی او از میانه دهه ۱۹۹۰ و با ایفای نقش در فیلم‌های مستقل و تحسین‌شده‌ای مانند «فریب کوتاه» (۱۹۹۵)، «بوگى» (۱۹۹۷) و به ویژه «فار گو» (۱۹۹۶) ساخته پل توماس اندرسون آغاز شد. او به‌عنوان هنرپیشه‌ای بسیار توانمند و پرکار شناخته می‌شود که توانایی خیره‌کننده‌ای در بازی در نقش‌های پیچیده، آسیب‌پذیر و اغلب زنانی در بحران دارد.
موفقیت و تحسین منتقدان برای او به‌صورت جوایز متعدد و معتبری متجلی شده است. او یکی از معدود بازیگران تاریخ است که توانسته سه جایزه بزرگ (کن، ونیز و برلین) از جشنواره‌های معتبر سینمایی اروپا را کسب کند. همچنین، برای بازی درخشانش در فیلم «هنوز آلیس» (۲۰۱۴) در نقش یک استاد دانشگاه مبتلا به آلزایمر زودرس، موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر زن، جایزه گلدن گلوب و جایزه بفتا شد. علاوه بر این، برای فیلم‌های «پایان رابطه» (۱۹۹۹)، «بعد از ظهر سگی» (۲۰۰۲)، «ساعتها» (۲۰۰۲) و «تک‌ستاره‌ها» (۲۰۱۴) نیز نامزد جایزه اسکار شده است.
از دیگر فیلم‌های شاخص و ماندگار در فیلم‌شناسی پرحجم او می‌توان به «مگنولیا» (۱۹۹۹)، «هانیبال» (۲۰۰۱)، «فرار از نمایش» (۲۰۰۶)، «کودکان مردمان» (۲۰۰۶)، «یک مرد مجرد» (۲۰۰۹)، «کارآگاهان واقعی» (۲۰۱۰)، «کارینگتون» (۱۹۹۵)، «عاشقان کوکائین» (۲۰۰۱) و همچنین حضور در مجموعه فیلم‌های پرفروش «بازی‌های گرسنگی: اشتعال» و «زاغ مقلد» (۲۰۱۳-۲۰۱۴) اشاره کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۷ در فیلم «کینگزمن: حلقه طلایی» و در سال ۲۰۱۹ در دنباله آن «کینگزمن» بازی کرد.