مری کاتلین ترنر (Kathleen Turner)

مری کاتلین ترنر (متولد ۱۹ ژوئن ۱۹۵۴) بازیگر آمریکایی است. او که به خاطر صدای بم و خشن متمایزش شناخته می‌شود، دو جایزه گلدن گلوب و نامزدی یک جایزه اسکار، یک جایزه گرمی و دو جایزه تونی را دریافت کرده است. پس از اولین حضورش در برادوی و خارج از آن در سال ۱۹۷۷، و به دنبال آن اولین حضور تلویزیونی‌اش در نقش نولا دنسی آلدریچ در سریال آبکی «پزشکان» شبکه ان‌بی‌سی (۱۹۷۸–۱۹۷۹)، ترنر با بازی در نقش متی واکر در فیلم «گرمای بدن» (۱۹۸۱) به شهرت رسید، که برای او به عنوان یک نماد جذابیت شهرت به ارمغان آورد. 

او در طول دهه ۱۹۸۰ در فیلم‌هایی مانند «مردی با دو مغز» (۱۹۸۳)، «جنایات شور»، «عاشق سنگ» (هر دو ۱۹۸۴)، «افتخار پریتزی»، «جواهر نیل» (هر دو ۱۹۸۵)، «تعویض کانال»، «گردشگر تصادفی» (هر دو ۱۹۸۸) و «جنگ گل‌های رز» (۱۹۸۹) به طور کامل بازی کرد. ترنر برای ایفای نقش شخصیت اصلی در فیلم «پگی سو ازدواج کرد» (۱۹۸۶)، نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر زن در سال ۱۹۸۷ شد. از دیگر آثار او می‌توان به «وی. آی. وارشاوسکی» (۱۹۹۱)، «مامان سریالی» (۱۹۹۴)، «بچه نابغه‌ها»، «خودکشی‌های باکره» (هر دو ۱۹۹۹)، «زیبا» (۲۰۰۰)، «مارلی و من» (۲۰۰۸) و «احمق و احمق‌تر» (۲۰۱۴) اشاره کرد. ترنر در فیلم‌های خارجی، به عنوان بازیگر مهمان در نقش سو کولینی در سریال «کالیفرنیکیشن» (۲۰۰۹) از شبکه شوتایم و در نقش رز ولاندر در سریال «روش کامینسکی» (۲۰۱۹-۲۰۲۱) از شبکه نتفلیکس حضور داشت. او همچنین در فصل هفتم سریال «دوستان» (۲۰۰۱) نقش چارلز بینگ، پدر چندلر بینگ، را بازی کرد. از جمله کارهای صداپیشگی ترنر می‌توان به جسیکا ربیت در فیلم «چه کسی برای راجر ربیت پاپوش دوخت؟» (۱۹۸۸) و کنستانس در فیلم «خانه هیولاها» (۲۰۰۶) و همچنین شخصیت‌های سریال‌های تلویزیونی مانند «سیمپسون‌ها»، «مرد خانواده»، «پادشاه تپه» و «ریک و مورتی» اشاره کرد. ترنر علاوه بر کار روی صحنه و سینما، در دانشگاه نیویورک کلاس‌های بازیگری تدریس کرده است.