کلوئه‌ی سِوینی (Chloë Sevigny)

کلوئه‌ی سِوینی در تاریخ ۱۸ نوامبر سال ۱۹۷۴ میلادی در شهر اسپرینگفیلد، ایالت ماساچوست ایالات متحده متولد شد و در حومهٔ شهر دیرفیلد، کانتیکات بزرگ شد. او که از نوجوانی به مد و دنیای نمایش علاقه‌مند بود، پس از اتمام دبیرستان به نیویورک نقل مکان کرد و در محلهٔ ایست ویلیج ساکن شد. مسیر حرفه‌ای منحصربه‌فرد سِوینی با کشف شدن به عنوان یک «دختر خیابانی» توسط یک جستجوگر استایل در خیابان‌های نیویورک و ظاهر شدن در مجلهٔ The Face در سال ۱۹۹۴ به عنوان یک الگوی مد آغاز گردید و این نقطهٔ عطف، دروازه‌ای به سوی صنعت سرگرمی برای او گشود.
پس از این اتفاق، سِوینی نخستین تجربهٔ بازیگری خود را در سال ۱۹۹۵ و در فیلم مستقل و جنجال‌برانگیز «بچه‌ها» (Kids) ساختهٔ لری کلارک تجربه کرد که این نقش آغازی درخشان و تحسین‌شده برای او به شمار می‌آمد و توجه بسیاری را به استعداد طبیعی و حضورش جلب نمود. او به‌سرعت به چهره‌ای شاخص در سینمای مستقل آمریکا تبدیل شد و با بازی در فیلم‌هایی همچون «گمشده در آمریکا» (1997) و «عاشقان پسرعمو» (1998) توانایی خود را به نمایش گذاشت؛ اما اوج تحسین منتقدان و رسمی‌شدن جایگاه او به‌عنوان یک بازیگر با ایفای نقش لَنِت مارکویتز در فیلم «دختران پسران» (Boys Don't Cry) در سال ۱۹۹۹ رقم خورد، نقشی که برایش نامزدی جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن و همچنین برنده‌شدن جایزهٔ انجمن منتقدان فیلم نیویورک را به ارمغان آورد.
حرفهٔ سِوینی در ادامه با تنوع چشمگیری همراه بود و او در پروژه‌های گوناگونی از قالب‌های مستقل تا تلویزیون ظاهر شد، از جمله بازی در نقش نیکول در درام بزرگ‌اقیانوسی «معرفی دوریتی پارکر» (Big Love) شبکه اچ‌بی‌او از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ که برایش یک جایزهٔ گلدن گلوب و چندین نامزدی امی را به همراه آورد. از دیگر نقش‌های شاخص تلویزیونی او می‌توان به حضور در سریال‌های تحسین‌شده‌ای مانند «آمریکایی‌های وحشتناک: قتل‌عام» (American Horror Story: Asylum, 2012) و «جوان‌بزهکار» (The Act, 2019) اشاره کرد. در عرصهٔ سینما نیز همکاری مکرر با کارگردانان نامدار و صاحب سبکی مانند لارس فون تریر در فیلم‌هایی چون «داگویل» (2003) و «خانم‌داری» (The House That Jack Built, 2018) و همچنین همکاری با جیم جارموش، پاول‌تاماس اندرسون و ویتوک شوماخر از جمله تجربه‌های مهم او محسوب می‌شود.